کارشناسان داروی «داراکسونراسیب» را برای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفتهی لوزالمعده (پانکراس) «تحولآفرین» توصیف میکنند.
نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان میدهد مصرف روزانه یک داروی خوراکی میتواند زمان بقا را در بیماران مبتلا به مرگبارترین نوع سرطان جهان دو برابر کند؛ یافتهای که از سوی متخصصان «تحولآفرین» ارزیابی شده و از آن بهعنوان یکی از مهمترین پیشرفتهای چند دهه اخیر یاد میشود.
در حال حاضر، گزینههای درمانی سرطان لوزالمعده (پانکراس) محدود است و بسیاری از درمانهای موجود اثربخشی اندکی دارند. این سرطان اغلب در مراحل پیشرفته شناسایی میشود و بیش از نیمی از بیماران تنها پس از گسترش بیماری به سایر بخشهای بدن تشخیص داده میشوند.
در بزرگترین گردهمایی جهانی سرطان، توجهها به داروی هدفمند جدیدی با نام داراکسونراسیب جلب شده است؛ دارویی که به باور برخی متخصصان میتواند مسیر درمان سرطان لوزالمعده را دگرگون کند.
در این مطالعه، ۵۰۰ بیمار مبتلا به سرطان گسترشیافته لوزالمعده وارد کارآزمایی شدند. بر اساس نتایج ارائهشده در نشست سالانه انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) در شیکاگو، میانگین بقا در گروه دریافتکننده دارو ۱۳٫۲ ماه بود، در حالی که این رقم در گروه شیمیدرمانی ۶٫۶ تا ۶٫۷ ماه گزارش شد. همچنین، میزان عوارض جانبی در گروه داروی خوراکی کمتر از شیمیدرمانی عنوان شده است.
داراکسونراسیب با هدف قرار دادن پروتئین KRAS عمل میکند؛ پروتئینی که در بخش عمدهای از موارد سرطان لوزالمعده نقش محرک دارد. KRAS متعلق به خانواده ژنهای RAS است و فعالسازی نابجای این مسیر میتواند باعث تداوم پیامهای رشد و تقسیم سلولی و در نهایت رشد و گسترش تومور شود.
در شایعترین نوع سرطان لوزالمعده، یعنی آدنوکارسینوم مجرایی لوزالمعده (mPDAC)، بیش از ۹۰ درصد بیماران دارای جهش در ژن KRAS هستند؛ جهشی که اغلب به صورت گونههای G12 مطرح میشود و با بیشفعالی پروتئین KRAS همراه است. داراکسونراسیب بهعنوان نوعی مهارکننده جدید RAS (با عنوان Ras(On) multi-selective inhibitor) معرفی شده و هدف آن، خاموشسازی فعالیت KRAS و مهار رشد تومور است.
نهادهای حمایتی مرتبط با سرطان لوزالمعده در بریتانیا نیز نتایج را امیدوارکننده دانستهاند و بر اهمیت فراهم شدن دسترسی بیماران به این گروه از داروهای نوین تأکید کردهاند؛ بهویژه با توجه به این واقعیت که حدود نیمی از مبتلایان به سرطان لوزالمعده ظرف سه ماه پس از تشخیص جان میبازند.
همچنین با توجه به نقش ژنهای RAS در برخی سرطانهای دیگر، از جمله سرطان ریه و روده بزرگ، این امید وجود دارد که موفقیت داروهای هدفمند این مسیر به پیشرفتهای درمانی در سایر بدخیمیها نیز بینجامد.
منبع خبر: (مشاهده)
